Tabbladen

3 januari 2013

Ken van Barbie


Augustus 2006. Ik was 30 jaar jong.
Inmiddels werd mijn nog steeds jonge leven al bijna 10 jaar geteisterd door gezondheids-klachten. Maar die gingen sinds 3 jaar wel hèèl snel achteruit. Ik kon niets meer.

Samen met mijn toenmalige vriendin ging ik naar een neurochirurg in het Canisius-Wilhelmina ziekenhuis te Nijmegen. De pijn in mijn rug is ondraaglijk geworden. Ik herhaal: ondraaglijk.
Dat betekent in goed Nederlands dat ik helemaal kapot ging van de pijn.
Een MRI-scan was inmiddels in een ander ziekenhuis gemaakt.
Er zouden nog 10-tallen scans volgen in mijn onderzoeklatendoeninhetziekenhuis-carrière.

De afdeling kan ik vanaf de hoofdingang enkel bereiken in een rolstoel. Lopen gaat niet meer. De kracht is uit mijn lichaam vertrokken. Ook uit de zo stoer uitziende gebruinde benen .. 
Mijn vriendin duwt me de kamer van de chirurg binnen. 
Daar zitten we dan. Twee jonge mensen uitziend naar een gelukkige toekomst. Met of zonder chronische ziekte. Maar in ieder geval met veel minder pijn, toch? Dat moet haalbaar zijn, denken we beide.

Het gelaat van de arts bezorgd me al enig kippenvel.
De blik in zijn ogen verklappen mij dat zijn conclusie over mijn rugpijn al getrokken is..
Hij laat me de scan zien: "Meneer, u hebt twee hernia's, thoracaal." (Dat is in de bovenrug).
Hij draait het scherm naar ons toe, "kijk hier zitten ze". De verschoven wervels zijn inderdaad duidelijk te zien.
"Zou daar dan mijn pijn vandaan kunnen komen, dokter?"
"Hahgha" grijnst hij, en doet mijn kippenvel vergezellen van koude rillingen.

Op de vraag van mijn vriendin of een thoracale hernia misschien méér pijn geeft, juist omdat het zo weinig voorkomt, antwoord hij: "Nee hoor, dat komt heel vaak voor!" Pfff... wij hadden inmiddels gelezen dat slechts 0,5% van alle herniaoperaties thoracaal is.
"Ach meneer, dit stelt echt weinig voor, daar komt u pijn onmogelijk vandaan. Misschien moet u genezing op een ander vlak zoeken, ik raad haptonomie aan."
"Oh, oké dokter, dankzij een haptonoom werd Raymond van Barneveld wereldkampioen darten en won Richard Krajicek Wimbledon, toch? Als het voor hun werkt, helpt het mij ook vast deze pijn te overwinnen. Maar hadden zij ook pijn dan?" ..

Zijn gladde uiterlijk loopt volkomen synchroon met zijn gladde tong.
Terwijl er nog enkele opmerkingen en cynische gelaatsuitdrukkingen volgen hoor ik intussen niets meer. Ik mijmer slechts nog over de vraag op wie deze akelige man lijkt.
Is het Robert Schoemacher, de plastisch chirurg? Of ....
De rolstoel draait weer.
Kotsmisselijk en zweverig van de pijn 'staan' we opeens weer buiten. Maar ook zonder pijn zou dit misselijkmakend zijn..

"Die engerd heeft gewoon zijn baard gelaserd, zag je dat!?!", roept mijn vriendin geërgerd. Inmiddels hebben we de rolstoel terug gezet.
"Baard belazerd?", luidt mijn late antwoord in de auto.
"Nee, hahaha, gelaserd!"
"Oh, tja, ik vond hem al eng glad"..

"Hij lijkt Ken-van-Barbie wel!",
roept ze er boos en verontwaardigd achteraan.
"Wie is dat dan?" fluister ik.
"Haha, dat weet je toch wel? Die Barbiepoppen en dan het vriendje van Barbie."
"Ooh, oké, die plastic gast."
Het kwartje valt. We zaten niet tegenover Robert Schoemacher, maar in de spreekkamer van Ken van Barbie.
"Maar dan met de grijns van Gargamel", vervolg ik. 
"Wie is dat dan?" fluistert ze.
"Dat weet je toch wel", antwoord ik, "die nare plaaggeest van de smurfen. Ik had er vroeger een plastic poppetje van."

Hoe dan ook, misschien toch liever pijn-lijden,
  dan een plastic leven leiden.




21 opmerkingen:

  1. Hoe erg ik het ook voor je vind, de manier waarop jullie op de arts reageerden vind ik wel ... ja sorry hoor. Ik moet er om lachen!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Ik wens je in dit nieuwe jaar warme en echte goede mensen die je begeleiden, voor jou en ieder mens die medische begeleiding nodig heeft!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dankjewel 'Kleinood'. Vrede en hoop voor 2014 gewenst!

      Verwijderen
  3. Voor het nieuwe jaar heeeel veel zegen!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Jij ook Yvonne. Zegen en Vaders Nabijheid.

      Verwijderen
  4. Alle goeds gewenst voor jouw nieuwe jaar Hans!
    Hopelijk zal het eenjaar worden met wat minder pijn.
    Net als Jedidja schoot ik ook ff in de lach bij het doktersverhaal...

    Groet,Marga

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dank Marga. Wens jou een gelukkig nieuw jaar. Enne, het was ook de bedoeling om dit stukje humoristisch te verpakken ;)

      Verwijderen
  5. Ongelofelijk hoe 'plat' dokters met mensen om kunnen gaan.
    Zelfingenomen ook...ik weet alles van uw fysieke omstandigheden, dus verder weet ik er ook aaaaaalles van..
    Grts Irene

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ja, er zijn er bij, ongelooflijk.. Gelukkig zijn er ook dokters die hun oren en hart kunnen combineren met hun vakkennis. Maar die zijn er niet heel veel, helaas.

      Verwijderen
  6. Wens jou Gods zegen, kracht en liefde toe voor 2013, hoop dat het beter met je mag gaan!!

    groet
    loes

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dank je Loes. Jij ook Gods zegen voor 2013!

      Verwijderen
  7. Een van de "kenmerken" van ken is dat hij geen geslacht heeft. Dat zou het lazeren kunnen verklaren want wat moet en man met een baard als hij ehh, geen ehh onedel deel heeft?

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. O ja? haha, die arme Ken toch. Nou, dan kun je nog altijd een edele Eunuch spelen ;)

      Verwijderen
  8. Mensen die niet echt zijn, zijn sowieso niet te pruimen, als het dokters betreft is dat nog veel erger... Het ergste is als ze echt zijn door idd geen gevoel te kunnen laten zien omdat ze het niet hebben...echt van plastic dus. Knap dat je op deze manier, eigenlijk met medelijden terug kan kijken naar die dokter want het is toch verder ook geen gebeurtenis waar je jezelf graag aan herinnert lijkt me...
    Maar... heb je nu nog steeds die hernia-klachten Hans?

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Hoi Gerda, nee deze figuren zijn maar moeilijk te pruimen hè. Het frustrerende is dat je er als (pijn)patiënt geen lor mee opschiet, integendeel; ná zo'n consult voel je je midden in de pijn nòg eenzamer..
      Tja, humor is wellicht één van de betere medicijnen ;)

      Helaas heb ik erg veel last van hernia's. Aanleiding voor dit blogje was een bezoek aan een neuroloog vorige week. Dit om enkele MRI's en foto's te bespreken. Uitkomst: 7 verschoven tussenwervelschijven.. En daar heb ik flink wat pijn van. Gelukkig is deze neuroloog geen Ken-figuur, haha ;)

      Voor artsen/specialisten zal het ook wel eens niet meevallen. Maar een beetje meer empathie van hun kant zou voor patiënten in Nederland een verademing zijn..

      Verwijderen
    2. Toch nog es horen hoe het verder was... (lees dit via gerelateerde blogs, en natuurlijk heel anders dan toen ik dit schreef jan 2013 alweer)

      Verwijderen
  9. tjonge wat herkenbaar weer. Je zou er toch stapel van worden van al die neppigheid. Gelukkig beschik jij over een heel goed medicijn, humor!
    naar dat de klachten nog steeds niet weg zijn, maar overal is een reden voor in het grote Plan. (geen dooddoener in mijn geval ;-))
    Gods nabijheid voor 2013!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Tja, haha, neppigheid. Inderdaad dat is het. Heeft me de nodige strijd gekost om deze ervaringen met een humoristische bril te kunnen bekijken hoor. Gods Plan gaat veel verder dan gezondheid.. da's zeker geen dooddoener! Dankjewel!

      Verwijderen
  10. Wijsheid en verstand is als een medicijn voor het lichaam(spr.4)
    Je moet je maar afvragen waar plastic mensen hun wijsheid en verstand hebben zitten;)

    BeantwoordenVerwijderen

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...