14 mei 2015

Genoeg lijden om mij door U te laten leiden

" Here Jezus, het schijnt dat U slechts 33 jaar op aarde hebt vertoeft.
Volgend weekend herdenken wij doorgaans eigenwijze gristenen weer dat U Uw geest hebt uitgestort.
Om ons troost te geven. Vanwege Uw fysieke afwezigheid alhier, als ik het goed begrijp.
Nou, veel mensen, eigenlijk ieder eerlijk mens, kunnen wel een beetje troost gebruiken ...
Ik ben er ook zo één, zoals U weet. 

Sinds een kleine 2000 jaar woont U weer thuis, bij Uw Abba.
En Heer, U hoort al onze gebeden die wij sindsdien vanaf de aarde fluisterend, smekend, schreeuwend of stotterend de lucht insturen. Toch?
Maar soms denk ik en soms steeds vaker: U hoort ze wel, maar wat doet U er mee?
Er is zo onbegrijpelijk veel pijn en lijden in deze wereld! Here!
Hallo?!

Bootvluchtelingen die nooit levend het land halen. Aardbevingen. Scheidingen. Hongersnood. Zwaar gehandicapten. Onthoofdingen. Strafkampen vol christenen en niet-christenen. Kanker. Tsunami's. Intense armoede. Epidemieën. Zwaar Onrecht.
Idiote chronische ziekten. Ondraaglijke pijn. Ontelbaar ondraaglijke pijnen!

Houdt het dan nooit op?! Hoe lang nog, Heer?

Ik zou U wat willen vragen Heer, en het klinkt misschien een een beetje onbeleefd, maar:
Bent U ons vergeten sinds U omhoog vloog?

U zocht ooit naar geloof alhier, maar vond bijna niemand..
Enkele vrienden volgde U.
Sommige nieuwsgierigen waren overdreven enthousiast en sloten zich ook aan bij het groepje volgelingen. Maar dat was vaak alleen wanneer U wonderen verrichtte.
Ach, er is niet veel nieuws onder de zon hè Heer ...



Toen U zich verlaten voelde, tranen liet en bloed zweette, en Uw vrienden U in de steek lieten, wist U tóen al dat ons leven ook niet bepaald makkelijk zou worden? Écht?!

Ik begrijp het soms gewoon niet meer.

Ach, ik weet ook wel dat U bent begaan met al ons verdriet. U bent bekend met onze zorgen en eenzaamheid.
En ik weet wel, dat wanneer al het lijden in de wereld verklaard zou worden, er nog steeds evenveel lijden zijn zal.
Ik weet ook Heer, dat onze "waarom's?" altijd waarom's blijven zolang wij nog hier aan deze wereld kleven.
Maar waarom dan?

Zou het (pijn)lijden vanaf nu dan misschien ein-de-lijk ietsje minder kunnen Heer?
AlstUblieft !?!
Trouwens, waarom bent U eigenlijk nooit onder de indruk van ons? Ook niet van onze boosheid?? ..

U bent mijn kompas op de reis door dit leven. Maar soms vraag ik mij af of mijn kompas nog wel werkt, of U mij echt nog wel leidt.

Tenzij ik mijzelf er maar weer bij neerleg, dat Ú mij geleid hebt, tot op de plek,
waar ik nu ben ...
Een plek die meestal verloren genoeg voelt,
om mij door U te laten leiden.

Ja, 'k weet het Heer, botvierde weer eens al mijn pijn en frustraties op U.. op die Ene,
die het méést van mij houdt .....
Vergeef me, en geef ons vandaag het Brood dat wij nodig hebben.
Totdat Uw Feestelijk diner aanvangt,
  תודה (dank U !)
    amen."

        ~


Hierbij kun je lezen: Psalm 77:2-14, Psalm 42Jesaja 25:6-10 & 55:8,9.

Dit blogje schreef ik gedeeltelijk eerder en is geïnspireerd op het (h)eerlijke lied "Hard to get", 
geschreven door singer/songwriter en mijn geestelijk vader Rich Mullins. (zie de tekst bovenin de header)


Dit lied, dat 1 van de 9 is op het album The Jesus Record, nam Rich
op een cassetterecorder op, 9 dagen voor zijn onverwachte dood.

4 opmerkingen:

  1. Wat een écht blog...
    Hard to get... alles, en zo vaak ....
    En toch is Hij de Enige bij wie we terecht kunnen, en dan mag je alles zeggen! Dat je er niks meer van begrijpt.
    Ook ik begrijp er niks van.
    Zou die hogere gedachten van God wel eens willen weten, een klein beetje maar. Dat zou misschien helpen, of toch niet?
    En moeten we, ik, gewoon zo ver zijn dat we nergens meer op kunnen steunen. Dan pakt Hij ons bij de hand en leidt ons toch ergens heen...
    En alleen God Knows waarheen

    zo toepasbaar, alweer, dit gedicht wat ik hier daarom neerzet...: God knows,,,

    And I said to the man who stood at the gate of the year:
    “Give me a light that I may tread safely into the unknown.”
    And he replied:
    “Go out into the darkness and put your hand into the Hand of God.
    That shall be to you better than light and safer than a known way.”

    So I went forth, and finding the Hand of God,
    trod gladly into the night.
    And He led me towards the hills
    and the breaking of day in the lone East.

    So heart be still:
    What need our little life
    Our human life to know,
    If God hath comprehension?
    In all the dizzy strife
    Of things both high and low,
    God hideth His intention.

    God knows. His will
    Is best. The stretch of years
    Which wind ahead, so dim
    To our imperfect vision,
    Are clear to God. Our fears
    Are premature; In Him,
    All time hath full provision.

    Then rest: until
    God moves to lift the veil
    From our impatient eyes,
    When, as the sweeter features
    Of Life’s stern face we hail,
    Fair beyond all surmise
    God’s thought around His creatures
    Our mind shall fill....

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Een gebed dat raakt. De afgelopen weken verschillende keren aan het gebed en zijn schrijver gedacht Hans. Dwars door alles heen mogen en willen we blijven vertrouwen op Hem die was, is en er zal zijn - ook als we Hem niet altijd ervaren. Gods zwijgen kan soms zo oorverdovend zijn. En soms fluistert Hij in de stilte van de nacht, zo zacht maar zo vol liefde.

    BeantwoordenVerwijderen

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...